5.8.09

:D:D


Holaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!

Actualizo en directo desde Munich, pequenhoooos!!! Tengo un pequenho problema con los teclaos almenales, los cuales no entiendo, y me cuesta un pelin escribir pero bueno cosas que pasan, la vida es asi de dura
Lo que llevamos de viaje fue... bueno genial XD Nos perdimos por los Alpes suizos el dia de la fiesta nacional y una chica muy maja noos acerco al pueblo en su coche para poder coger el tren para ir al camping, el tipo del alberguede Venecia era un gilipollas machista que solo hablaba con los chicos, dormimos en un cuchitril lleno de mosquitos muertos en las paredes y al laod de la prision, el dia del check out llegamos a venecia empapados porque estaba lloviendo y nos encontramos nuestras mochilas en la puerta de la habitacion (todo muy correcto si), despues tuvimos que coger un tren para Munich de noche y no dormimos en toda la noche porque aunque al principio habiamos encontrado la forma perfecta de dormir despues llegaron unos italianos a tocar las narices, un policia estupido y dos revisores, fuimos al Starbucks... y no se que mas xD jajajaj pero esto es maravilloooso!
Conocimos a unos italianos super mega majos con los que vamos a ir a tomar una enorme cerveza esta noche en la Hofbrauhouse (o como se escriba), y bueno el aleman es incomprensible y los italianos son muy a su manera (toda Italia es muy a su manera de hecho, nada comparado con Suiza xD)
Y ahora mismito vamos a coger un tren para ir a ver el maravilloso castillo de la foto, que se llama Neuschwanstein y est en un pueblo que se llama Fussen, es en el que se baso Disney para hacer el suyo...
Y creo que nada mas por ahora xD
Seguire informando

25.7.09

Equipaje

Dado que nos vamos dentro de cuatro días, y que de esos cuatro me voy mañana para Santiago para tramitar la matrícula de la universidad y las becas, esta mañana estuve haciendo listas de todo lo que tengo que llevar y preparando mi equipaje, para que cuando llegue ya tenga todo preparado y solo tenga que comprar la comida ^^


Para empezar, la documentación: DNI, pasaporte, tarjetas de crédito, carnet de alberguista y de estudiante internacional, y fotocopia del DNI y del pasaporte.
Es importante no llevar el DNI y el pasaporte en el mismo sitio, porque si se perdiese alguno de ellos no tendríamos una documentación válida.
De todas formas, teniendo las fotocopias guardadas, en caso de que esto ocurriera podríamos presentarlas en alguna comisaría de policía para que nos diesen algún documento identificativo provisional. El dinero lo llevamos en un fondo común en una tarjeta de caixanova a mi nombre, que por ser menor de 30 años no me cobran comisión en ningún cajero del extranjero. Aún así, cada uno de nosotros, llevará una pequeña cantidad en efectivo, por si acaso.


La ropa es otro problemilla a tener en cuenta, porque siempre nos parece que no llevamos suficientes cosas y acabamos llenando nuestras maletas de "por si acasos". Con una maleta de ruedecillas, dentro de lo que cabe, no tendríamos tantos problemas, pero teniendo en cuenta que debido al tipo de viaje del que estamos hablando probablemente tengamos que cargar con nuestro equipaje durante buena parte de un mes, lo mejor es llevar solamente lo necesario. La cantidad necesaria obviamente depende del número de días que vayamos a estar fuera. Yo, para un mes llevo: unos pantalones largos, unos piratas, dos pares de pantalones cortos, cuatro camisetas, dos sudaderas, cinco mudas, el bikini, unos playeros resistentes para caminar y unas chanclas. Algo importante y de lo que no debemos olvidarnos es el chuvasquero, porque creedme, nunca sabeis lo que puede llegar a haceros falta hasta que teneis que caminar diez kilómetros bajo lluvias torrenciales (y esto, aunque pueda que poco probable en Europa en el mes de agosto, es verídico, lo he sufrido, y hasta con chuvasquero se pasa mal xD). Cuanto más ligero y fácil de guardar sea, mejor: es agosto, no vamos a necesitar un anorak. Yo tengo uno de esos tipo canguro que se encogen y se guardan en uno de sus propios bolsillos, porque son super comodos y los puedes llevar por ahi en la mochila pequeña por si acaso llueve, no pesan ni ocupan nada.


Por otro lado, cosas imprescindibles donde las haya son los útiles de aseo: Champú, gel, espuma del pelo, pasta de dientes, crema de sol, desodorante, cepillo de dientes, peine, compresas y tampones, cuchilla para depilar, toallitas húmedas. Desgraciadamente también son lo que más pesa de todo el equipaje, porque se trata en su mayor parte de líquidos. De todas formas si nos vamos en un grupo de varias personas, los útiles de aseo pueden ser compartidos entre las chicas por una parte, y los chicos por la otra. Algo a tener en cuenta sería llevarse un botecito pequeño lleno de detergente para lavar la ropa de vez en cuando, que nunca está de más, y pinzas de la ropa para colgarla aunque sea de la mochila y que se seque mientras vamos andando. No nos olvidemos tampoco de los pañuelos de papel. Un buen sustituto es el papel de baño, del cual acabaremos sacando 1.001 usos.

Si nuestro alojamiento va a estar centrado principalmente en campings, el saco de dormir, la tienda y la esterilla son imprescindibles. Esta opción puede llegar a bajar bastante nuestro presupuesto, pero tiene el inconveniente de que hay que cargar con muchas más cosas (a parte de la tienda, que ya de por sí pesa un quintal: potas, camping gaz etc.) Si por el contrario nuestros alojamientos van a ser principalmente albergues, el saco no es necesario, aunque sí recomendable.
Nosotros vamos principalmente de albergues, pero no tenemos reservado alojamiento para todos los días, de modo que, en caso de algún día no encontrarlo, podría surgir la necesidad de dormir tirados en alguna estación o algo parecido, por eso me llevo también una esterilla autohinchable ligera.
Además del saco y la esterilla, recomiendo hacerse con una toalla de microfibra (en el Decathlon las hay baratas y de un tamaño bastante grande). Para mí son el invento definitivo: en nada estás seco, y tardan muy poco en secarse, además de no ocupar ni pesar prácticamente nada. A ver quién es el listo que después de conocer algo así quiere cargar con su toalla gigante de algodón que ocupa media mochila y aún encima húmeda porque no le dio tiempo a secar en toda la noche, con el consiguiente aumento de peso del equipaje.

Además de todo esto, y aunque no nos vayamos a pasar un mes perdidos en la selva o en la agreste naturaleza, hay una lista de accesorios que siempre nos podrán sacar de algún apuro (el primero y más importante, la mundialmente venerada navaja suíza): Aguja e hilo de pescar (más resistente, para remendar la mochila o cualquier cosa que se nos rompa), navaja multiusos, cinta americana y loctite, bolsas de plástico, libreta y boli, ladrón de corriente (para compartir enchufe en albergues y trenes), cordones para atar cosas a la mochila, cojín hinchable (nuestras cervicales nos lo agradecerán después de tantas siestas en el tren), naipes (demasiado tiempo muerto), linterna, movil, cámara, tarjetas de memoria, cargadores, gafas de sol, mechero, botiquín de primeros auxilios (con betadine, gasas, tiritas, agujas estériles para pinchar ampollas, fortasec, biodramina, ibuprofeno, antigripales, vendas), crema de cacao, tapones para los oídos (MUY importante, sobre todo para quien esté acostumbrado a dormir solo), un portadocumentos interior para tener las cosas más importantes siempre con nosotros -incluso a la hora de dormir-, candado (para las taquillas de los albergues). Nosotros nos vamos a pasar por los Alpes, así que me llevo unos prismáticos para no desaprovechar la oportunidad de ver todo lo que pueda.

Algo de lo que bajo ningún concepto podemos olvidarnos es, obviamente, nuestro billete de interraíl. Además es útil llevar una carpetita con todos los documentos importantes como los resguardos de las reservas de los albergues y aviones. También una guía general para hacernos una idea de lo que vamos a ver (recomiendo la de la editorial Travelbug), información concreta de cada país (puede pedirse por internet en las paginas de información de cada país y te lo envían gratis a casa) y guías de conversación de los idiomas que no dominemos.

Y por último, pero no por eso menos importante, está lo que nos va a caracterizar como mochileros durante todo el tiempo que dure nuestro viaje: la mochila, claro. Aunque no vamos a estar todo el tiempo cargando con ella, si tendremos que llevarla encima una cantidad considerable de veces. Precisamente por esa razón creo que es convieniente gastarse un poco de pasta en una mochila decente, antes que comprar una más barata que a la larga nos pueda acarrear problemas de espalda. Lo que debe tener una buena mochila es básicamente, una estructura rígida en la parte de atrás que esté bien acolchada y se adapte a nuestro cuerpo, con una riñonera que libere parte del peso sobre nuestros hombros, y que sea de una tela medianamente resistente e impermeable. Algunas vienen incluso con una funda para la lluvia incluída. La capacidad está bien alrededor de los 60 litros, pero sin llevarla cargada al 100%. Una mochila buena puede rondar los 80 euros.
Además del macuto grande, debemos llevar una un poco más pequeña, que nos servirá para llevar con nosotros lo más importante a nuestras excursiones turísticas por las ciudades mientras la otra se queda con nuestras cosas tranquilamente en una taquilla del albergue o de la estación de trenes.

A parte de todo esto podemos llevar algo de comida para emergencias, tipo embutidos y cosas de ese estilo.

De todas formas, debemos tener en cuenta que lo que recomiendan es que el peso de la mochila no supere el 10% de nuestro propio peso, y que aunque visto desde aquí nos parezca que nunca llevamos suficiente, al fin y al cabo nos vamos a Europa, no a la selva amazónica, y todo lo que necesitemos podremos encontrarlo tan fácilmente como aquí (aunque quizás un poco más caro).

23.7.09

últimos preparativos



Siiiii!!!!
Acabo de llegar de pasar cinco días fuera de casa perdida en una isla viviendo en la inmundicia, y, aunque después de un par de cambios de planes inesperados, sólo quedan 6 días para volver a marcharme otra vez.
Es lo que tiene la emancipación xD (benditos 18)


NOS VAMOS EL MIÉRCOLES!

30.6.09

un mes!


¡Bien! Por fin puedo empezar a utilizar el blog para lo que realmente lo creé desde un principio: hablar sobre el Interraíl :D. Estamos a menos de un mes de coger nuestro primer tren de muuuchos y realmente no me lo creo (sí, ya estoy emocionada). Después de más de un año de preparativos -porque un interrail no se prepara en un mes, y menos tratándose de mí xD-, de dejarse los ojos leyendo páginas y páginas en Internet, y de que la idea de este viaje me acompañase durante la mayor parte de mi vida (sí, soy asi desde pequeña, que se le va a hacer), ahora, por fin, quedan solo 28 días para vernos en la estación de San Cristóbal mochila al hombro y despidiéndonos de nuestras compungidas madres y gozosos padres para estar un mes entero vagando sin orden ni concierto por tierras europeas.

Porque además, estos últimos seis meses en los que nos tomamos los preparativos más enserio, han pasado como volando, y entre agobios, exámenes, graduaciones, papeleo, selectividad, nervios y etc. de repente estamos en julio con mogollón de cosas que hacer todavía, y lo peor de todo: con la matricula de la universidad sobrevolando nuestras cabezas y todo el rollo burocrático que eso conllevaa (son malas fechas para estar agobiado éstas).

Pero a pesar de todo eso, y de lo mucho que nos quede por hacer, somos felices, porque dentro de nada estaremos embarcando en uno de los viajes más alucinantes de nuestras vidas :)

22.5.09

Relato Certame Literario '09


Plenitude existencial

Outra noite máis. Outra noite máis non era quen de durmir. Daba voltas unha a outra vez na súa cama, intentando inutilmente conciliar o sono, sentindo os raios da lúa que entraban pola ventá e lle queimaban a pel ao contacto coa súa branca superficie, o aire sufocante que enchía a habitación e a afogaba impedíndolle respirar, o contacto claustrofóbico e agoniante das sabas que cubrían o seu corpo e parecían enredarse nel coma impedíndolle fuxir de todo aquilo que a tiña atrapada.

Ergueuse. Os mobles do cuarto no que estaba semellábanlle aínda máis estraños se cabe somerxidos nas sombras voluptuosas que provocaba a desacougante luz do luar.

Despois de todo volvera a aquela cidade, a aquel apartamento no que tantas cousas vivira pero que naqueles intres semellaba non coñecer en absoluto.

Abriu as portas de vidro que daban ao balcón, coma representando unha efémera barreira entre a liberdade absoluta e o máis angustioso cautiverio, e somerxeuse no aire frío da noite que cortaba a súa pel, pero que lle proporcionaba unha inquedante sensación de realidade.
Contemplou a cidade, a dez pisos baixo dela, aquel universo estraño que parecía non durmir nunca, e sentiuse repentinamente identificada con todo aquel ruído, a desorde, as voces que xamais semellaban apagarse pero que non soaban para ninguén máis que para si mesmas. Ninguén as escoitaba.
Por un intre sopesou a atraínte posibilidade de rematar con todo dunha vez; á fin e ao cabo, non era máis ca un simple elemento de paso naquel mundo cínico e frío que seguiría xirando e xirando aínda que ela non estivese alí para velo.

As suaves curtinas de seda, raídas e cheas de pó despois de tanto tempo, envolveron o seu corpo por un intre movidas pola brisa nocturna. Sentiu as cóxegas da fina tela rozar lixeiramente a súa pel núa, e sen pensalo dúas veces subiu perigosamente sobre a varanda do balcón e sentou encima dela abaneando as súas pernas no aire trinta metros por riba da rúa na que unha prostituta solitaria facía a noite. Sen sequera poñer coidado nos seus movementos.
Sen medo. Sen ansias.
Só para experimentar unha vez máis a sensación de estar en equilibrio sobre a fina liña que separa esas dúas grandes dimensións opostas que son a vida e a morte.
Pechou os ollos e recitou de memoria:

“O son das árbores caídas cando non hai nin unha ánima arredor para escoitalo
Cada bágoa vertida sen ser vista
Un libro de Kerouac
Os soños de mil noites de verán
Un anel de fume de cores que danza ao meu arredor cambiando de ton e forma a cada sístole, diástole. Espirais de olor a incenso que fan remuíños sobre a miña pel de galiña acariñándoa e desfacéndose nela, perlas de suor caendo a un baleiro inexorable
A escala musical completa nos meus oídos
Cada luz solitaria no infinito das nosas mentes que en corpo e espírito queren reter a eternidade nun suspiro, cada lunar nos meus ollos, cada berro lanzado ao vento, cada salpicadura de escuma escapada do mar…”

Alí subida, paradoxalmente soa no medio de tanta xente, deixou por primeira vez despois de moito tempo fluír libre o seu pensamento, coma se aquela enumeración de cousas sen sentido fora o detonante que tanto tempo andara a buscar pero que non se atrevera a tocar por perigo de que estalara dun momento a outro.
Decatábase de que as cousas importantes na vida non son máis que sucesións de imaxes que pasan por diante dos nosos ollos a un ritmo frenético; da necesidade do ser humano cara as lembranzas e ata que punto se pode manter soamente delas. E a proba era ela mesma.

De repente comezou a chover. A chuvia fría, síntoma inequívoco de todo o real daquel intre, esvaraba por todo o seu corpo enchoupando o seu cabelo e facendo que a camiseta se lle quedase pegada á pel. Pero non lle molestou.
Por primeira vez despois de moito tempo, sentiuse libre.
E foi naquel preciso momento cando comezou a ver claras moitas cousas.

Hai persoas que chegan ao cumio da súa existencia aos cincuenta, outros aos oitenta, hai outra xente que non chega nunca. Para ela foron os vinte e sete.
Sentiu que endexamais volvería a se sentir tan viva coma naquel instante sentada seminúa sobre a varanda daquel balcón e coa chuvia empapando o seu corpo.
E simplemente non foi quen de aturalo.

-Quedara sen soños… e sen soños un non pode vivir

Cando rexistraron o piso atoparon poucas cousas, pero entre elas un diario. Na súa última páxina, datada dúas semanas e media antes, dicía:

“[…] despois destes meses decátome de que xa non preciso nada máis que me satisfaga, que me encha. Síntome feliz porque estou espiritualmente completa e realizada. Nunca pensei que a miña vida puidese chegar a cambiar tanto en tan pouco tempo. Foi curto, pero moi intenso, e separámonos porque chegamos a un punto no que ambos sabiamos que ningún lle ía poder aportar nada máis ao outro. Son as consecuencias de vivir tan ao límite, supoño. Estrañarémonos, pero será un recordo doce nas nosas memorias. Francamente, non sei que vou facer agora. “

E unha enigmática nota, enviada facía nove días:

“O son das árbores caídas cando non hai nin unha ánima arredor para escoitalo
Cada bágoa vertida sen ser vista
Un libro de Kerouac
Os soños de mil noites de verán
Un anel de fume de cores que danza ao meu arredor cambiando de ton e forma a cada sístole, diástole. Espirais de olor a incenso que fan remuíños sobre a miña pel de galiña acariñándoa e desfacéndose nela, perlas de suor caendo a un baleiro inexorable
A escala musical completa nos meus oídos
Cada luz solitaria no infinito das nosas mentes que en corpo e espírito queren reter a eternidade nun suspiro, cada lunar nos meus ollos, cada berro lanzado ao vento, cada salpicadura de escuma escapada do mar…

Sei que prometemos non facer isto, pero non son quen de ser fiel ao que dixen, e creo que non me engano se digo que ningún dos dous estamos completos aínda. És para min absolutamente todo “

-É unha mágoa que non tivera tanta razón como pensaba

5.5.09

100 cosas que hacer antes de morir

- Ir a Alaska. Visitar el autobús de Christopher McCandless.
- Hacer el Camino de Santiago muchas veces más
- Tener una furgoneta
- Salvar una vida
- Ir a la estación y coger el primer tren que salga, a rumbo.
- Aprender un oficio que me sea útil si alguna vez me veo en apuros o tengo que sobrevivir sin depender de nadie.
- Tirarme en paracaídas, parapente, hacer puenting… superar el vértigo y volar.
- Escalar el Everest, o al menos uno de los “sietemiles”.
- Escribir un libro
- Tumbarme en medio del campo un día de lluvia
- Recorrer Estados Unidos en coche con amigos
- Bañarme desnuda en el mar una noche de verano en una playa desierta
- Ver la aurora boreal
- Quedarme una noche en vela para ver el sol de medianoche en el Cabo del Norte en Noruega
- Probar LSD
- Desparecer una temporada sin avisar, y volver a aparecer también sin avisar
- Ir a la cárcel
- Ir a un país subdesarrollado y convivir con gente que vive en peores condiciones que yo
- Hacer voluntariado
- Rodar una peli porno casera
- Leer todos los libros que cualquiera debe leer antes de morir
- Ver todas las pelis que cualquiera debe ver antes de morir
- Vivir una temporada en un barco
- Ver los pingüinos en el Polo Sur
- Regalar algo muy querido y de lo cual duela desprenderme
- Ver en directo a mi grupo favorito, sea cual sea
- Ser artista
- Quedarme todo el día desnuda en la cama al lado de alguien con quien quiera quedarme todo el día desnuda
- Escribir una autobiografía, como autoterapia
- Ser psicoanalizada
- Viajar a un país en el que exista el comunismo de verdad
- Leer una novela en el lugar donde sucede la historia. Recorrer EEUU al ritmo de On the road
- Regalar cosas mías a quien las necesite
- Quemar dinero
- Lanzar algo muy grande por la ventana
- Subir a un taxi y decir “¡siga a ese coche!”
- Pasar al menos un mes completamente sola
- Sentir la ingravidez
- Volar en un túnel de viento
- Aprender a tocar la guitarra
- Ser importante para otra persona
- Aprender finlandés y gaélico
- Naufragar y tener que sobrevivir en una isla desierta
- Beber cerveza directamente del grifo
- Asistir a una sesión de música folk en directo en un pub irlandés con una Guinnes en la mano. Enamorarme del guitarrista
- Aprender surf
- Hipnotizar a alguien, o ser hipnotizada
- Viajar a todos los continentes
- Vivir en comuna
- Probar cien tipos diferentes de cerveza
- Bañarme en una cascada
- Contarle a alguien la historia de mi vida, sin omitir ningún detalle
- Que alguien me cuente la historia de mi vida, sin omitir ningún detalle
- Tener una conversación profunda y reflexiva con un indigente
- Besar a un desconocido por la calle
- Dejar el trabajo por seguir un sueño
- Lanzar fuegos artificiales
- Dormir una noche al raso en la playa
- Ver el mundo a través de los ojos de un niño
- Permanecer una noche en vela solo para ver amanecer
- Ser el único ser humano en 100 Km a la redonda
- Participar en una manifestación
- Ser activista por una causa que creo justa
- Formar parte de una revolución
- Besar a alguien bajo la lluvia
- Subir a un sitio alto y gritar lo más fuerte que pueda
- Decir te amo sin dudar
- Hacer todas las posturas del kamasutra en una sola noche y con una sola persona
- Acostarme con una mujer
- Participar en una orgía
- Vivir en una sociedad en la que el dinero no exista
- Mover cosas con la mente
- Cantar en público
- Perderme en París
- Abandonar cualquier tipo de miedo. Vivir siempre conforme a lo que creo y siento
- Hacerme un hueco en la historia
- Vivir pensando sólo en el presente
- Decir todo lo que pienso
- No olvidar nunca las cosas que no quiero olvidar
- Disfrutar de las pequeñas cosas
- Delinquir
- Pasar un verano entero sólo con mis amigos
- Volar en globo
- Ir a una fiesta como las de las pelis americanas
- Dar una fiesta como las de las pelis americanas
- Zamparme una tarrina de helado mientras veo una peli y lloro
- Pasarme noches enteras bebiendo cerveza y hablando con amigos
- Aprender moonwalk
- Viajar en transiberiano
- Hacer llorar a un político hipócrita a base de palabras
- Tener mi propia gorra con dos latas de cerveza y pajitas a los lados
- Ir a una playa nudista
- Dejarme a mi misma una carta en una biblioteca y leerla 20 años después
- Recorrer la Great Ocean Road en Australia o la Pacific Coast Highway
- Lanzarme al medio del océano
- Saber navegar un velero
- Demostrarle algo al mundo
- Hacer un corto o una película
- Realizar todo lo de esta lista, y redactar otra cuando termine
- Encontrar a alguien con quien compartir estas 100 cosas-

13.4.09

Absolutamente todo...

Fotografía (Deviantart): ©2008-2009 `gilad



" Un anillo de humo de colores que danza a mi alrededor cambiando de tono y forma con cada sístole, diástole. Espirales de olor a incienso que se arremolinan sobre mi piel erizada acariciándola y deshaciéndose en ella, perlas de sudor cayendo a un vacío inexorable. La escala musical completa en mis oídos. Cada luz solitaria en el infinito de nuestras mentes que en cuerpo y espíritu quieren retener la eternidad con un suspiro, cada lunar en mis ojos, cada grito lanzado al viento, cada salpicadura de espuma escapada del mar…. "